Uchwała Nr 106/99

Naczelnej Rady Łowieckiej z dnia 27 kwietnia 1999 r.

w sprawie zasad gospodarowania populacjami dzika

Naczelna Rada Łowiecka

- działając na podstawie § 40 pkt. 10 Statutu PZŁ

- realizując uchwałę XVII Krajowego Zjazdu Delegatów PZŁ

stanowi co następuje:

1. Wprowadza się zasady gospodarowania populacjami dzika, których tekst stanowi załącznik do uchwały.

2. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia

(Załącznik)

ZASADY GOSPODAROWANIA POPULACJAMI DZIKA

Dzik występuje powszechnie w całym kraju i ma olbrzymie znaczenie dla przyszłości naszego łowiectwa. Dzik nie wyrządza szkód w drzewostanach (wyjątek stanowią podsiewy dębu w celu zmiany składu gatunkowego drzewostanów) i odgrywa pozytywną rolę w podnoszeniu produktywności lasów poprzez przyśpieszanie krążenia materii w ekosystemach leśnych i przyczynia się do-ograniczania gradacji wielu szkodników leśnych. Wskazane jest więc utrzymywanie względnie wysokiego zagęszczenia populacji, które w dużych kompleksach leśnych powinno wynosić minimum około 20 sztuk na 1000 ha powierzchni lasu.

Szkody jakie dziki wyrządzają w uprawach polnych nie powinny ograniczać ich liczebności lecz mobilizować użytkowników terenów łowieckich do stałej poprawy zagospodarowania obwodów oraz stosowania nowoczesnych zasad odstrzału strukturalnego.

Prawidłowo użytkowana, zdrowa i dynamiczna populacja dzików bytująca w sprzyjających warunkach środowiskowych i troficznych powinna cechować się:

- strukturą płci 1,1 - 1 na korzyść osobników męskich,

- przyrostem znacznie przekraczającym stan przed rozrodem, który może wynosić od 130% - 160% stanu ogólnego,

- możliwości pozyskania wysokiej klasy trofeów wynikającą z podwyższenia średniego wieku populacji.

Zasady odstrzału

Odstrzał strukturalny jest najbardziej efektywną metodą użytkowania populacji dzików. Wdrożenie tego sposobu gospodarowania powinno odbywać się poprzez stopniową zmianę dotychczasowego systemu pozyskania i polegać na:

- sukcesywnym i konsekwentnym zwiększaniu odstrzału warchlaków,

- zmniejszaniu odstrzału przelatków,

- obniżeniu odstrzału dzików starszych do 10% całkowitego pozyskania.

Zasadą jest, by odstrzał warchlaków był co najmniej 2-3 krotnie większy od odstrzału przelatków. Struktura odstrzału powinna kształtować się:

- 60 % warchlaki,

- 30 % przelatki,

- 10% dziki starsze.

Stosowanie odstrzału strukturalnego spowoduje:

- zwiększenie ilości osobników starszych, loch, wycinków i odyńców,

- wyższy liczebnie odstrzał,

- poprawę struktury płciowej, wiekowej i socjalnej,

- obniżenie poziomu szkód w uprawach polnych,

- lepsze wykorzystanie biotopu przez dziki.

Należy przestrzegać zasady, by w sprawozdaniach z polowań wpisywać klasę wieku odstrzelonych sztuk (warchlak, przelatek, locha, wycinek, odyniec) z określeniem płci warchlaka i przelatka.

Nowoczesna gospodarka zwierzyną czarna wymaga dużego doświadczenia i stałego podnoszenia wiedzy łowieckiej wśród myśliwych polujących na dziki. Wysoki stopieni trudności, przy realizacji zasad strukturalnego odstrzału wymusza potrzebę przestrzegania wysokiej dyscypliny oraz dużego poczucia odpowiedzialności.

Stosowanie zasad strukturalnego odstrzału dzików będzie jednym z kryteriów oceny pracy kół łowieckich.

Szczegółowe zasady odstrzału strukturalnego, planowania pozyskania, oceny stopnia prawidłowości realizacji odstrzału, oceny wieku dzików przed i po odstrzale, zasady zagospodarowania obwodu, zawarte są w "Praktycznej instrukcji nowoczesnego sposobu gospodarowania populacjami dzika w Polsce".