Uchwała nr 92/98
Naczelnej Rady Łowieckiej
z dnia 16 czerwca 1998

w sprawie instrukcji na temat przejmowania nieużytków i odłogów
dla zagospodarowania łowieckiego.

Na podstawie § 40 pkt. 10 statutu Polskiego Związku Łowieckiego, realizując uchwałę XVII Krajowego Zjazdu Delegatów PZŁ Naczelna Rada Łowiecka

stanowi co następuje:

1. Zobowiązuje się Zarząd Główny PZŁ do wydania szczegółowej instrukcji na temat przejmowania i zagospodarowania nieużytków i odłogów dla zagospodarowania łowieckiego.

2. Instrukcja, o której mowa w pkt. 1, ukaże się do końca 1998 roku.

3. Uchwała wchodzi w życie z dniem podjęcia.

Prawne aspekty przejmowania nieruchomości
do zagospodarowania łowieckiego

1. Istotne znaczenie mają tu przepisy art.27-29 Prawa łowieckiego. Ustalają one organy właściwe do podziału kraju na obwody łowieckie, dzierżawę tych obwodów kołom łowieckim, podmioty uprawnione do wydzierżawiania.

2. Powołane wyżej przepisy dotyczące wszelkich nieruchomości gruntowych bez względu na to, jaki podmiot jest ich właścicielem. Odnoszą się one zarówno do nieruchomości leśnych, jak i nieruchomości nazwanych przez Prawo łowieckie polnymi. Różnica polega tylko na tym, że nieruchomości polne (obwody łowieckie polne) wydzierżawia wojewoda, a obwody łowieckie leśne - właściwy organ Lasów Państwowych (art. 29).

3. Określona w tych przepisach dzierżawa nie jest dzierżawą w rozumieniu art. 693 i następnych kodeksu cywilnego. Zbieżność istnieje jedynie co do nazwy oraz tego, że zarówno na podstawie prawa łowieckiego, jak kodeksu cywilnego powstanie stosunku dzierżawy następuje w drodze umowy (art. 29 ust. 2 Prawa łowieckiego). Różnica występuje natomiast w zakresie najbardziej istotnym, a mianowicie, co do treści samego stosunku dzierżawy, obejmującego prawa i obowiązki stron (por. np. art. 30, 31, 46 Prawa łowieckiego z odpowiednimi przepisami kodeksu cywilnego dot. Dzierżawy).

4. Określone wyżej reguły mają zastosowanie także do nieruchomości Agencji Rolnej Skarbu Państwa oraz wszelkich innych nieruchomości obejmujących ciągi ekologiczne, zadrzewienia i remizy śródpolne, a także w zasadzie zbiorniki wodne z uwzględnieniem co do tych zbiorników specyfiki wynikającej z przepisów prawa wodnego z 1974 roku.

5. Koło łowieckie ma osobowość prawną (art. 33 ust. 2 Prawa łowieckiego). Może więc według ogólnych zasad nabywać własność nieruchomości gruntowych, dzierżawić je. Odnosi się to również do nieruchomości objętych regulacją ustawy z 19 października 1991 roku o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa (Dz. U. Nr 57 poz. 299 z 1995 roku). Specyfika obejmuje jedynie tryb poprzedzający sprzedaż lub dzierżawę (art. 24 i 38 tej ustawy). Wspomniana ustawa przewiduje jednak szczególny sposób gospodarowania nieruchomościami Skarbu Państwa, nazwany administrowaniem (art. 25). Administratorem określonym w tej ustawie może być, jak się wydaje, również koło łowieckie.

6. Istnieje też możliwość pozyskiwania przez koło łowieckie nieruchomości dla zagospodarowania łowieckiego na podstawie umów nietypowych, nie określonych w omawianych wyżej ustawach ani w kodeksie cywilnym. Wynika to z generalnej zasady swobody umów uregulowanej w art. 353 kodeksu cywilnego.