Realizacja zadań w dziedzinie badań naukowych

Niezależnie od tego, że na terenie kraju w ramach istniejących uczelni, działają zespoły prowadzące badania związane z gospodarką łowiecką, Polski Związek Łowiecki powołał w latach sześćdziesiątych w Czempiniu wyspecjalizowaną placówkę badawczą, której zadaniem jest prowadzenie badań i opracowywanie metod wdrażania najnowszych osiągnięć nauki w dziedzinie łowiectwa.

Stacja Badawcza PZŁ w Czempiniu jest jedyną tego typu placówką w kraju i jedną z niewielu w Europie. Stacja położona jest na terenie ośrodka hodowli zwierzyny ZG PZŁ, co znakomicie ułatwia jej prowadzenie badań.

Oto najważniejsze z realizowanych tam tematów badawczych:
• Monitoring zwierząt łownych w Polsce

Celem tego projektu jest uzyskiwanie bieżących informacji o sytuacji zwierzyny w kraju i przebiegu gospodarowania jej pogłowiem, oraz formułowanie na tej podstawie wniosków dla praktyki łowieckiej, dotyczących działań z zakresu ochrony i eksploatacji populacji zwierząt łownych w naszym kraju.

Istniejąca baza danych sprawozdawczości łowieckiej obejmuje okres począwszy od sezonu 1981/82 i obecnie liczy około 90 tysięcy rekordów, a każdy zawiera dane z jednego obwodu za jeden sezon.

• Wpływ regulacji liczebności lisa na populacje zwierząt łownych krajobrazu rolniczego

Temat realizowano w latach 1997-2000 . Badania prowadzono w łowisku doświadczalnym Stacji Badawczej PZŁ w Czempiniu. W trakcie badań określano jesienne i wiosenne zagęszczenia populacji lisa i porównywano je z liczebnością populacji potencjalnych ofiar lisa: zająca, kuropatwy i sarny. Badano skład pożywienia lisów w oparciu o analizę rozpoznawalnej treści pokarmowej w żołądkach pozyskanych lisów, oraz resztek spotykanych przy norach.

• Ocena rozmieszczenia i liczebności populacji cietrzewia w Polsce w latach 90. i założenia do programu aktywnej ochrony tego gatunku.

Skreślenie w latach 90. cietrzewia z listy zwierząt łownych i objęcie go ochroną nie poprawiło sytuacji tego gatunku. Dokonywana analiza dotyczy przeprowadzonych na terenie całego kraju w latach 1993-95. badań, których celem było opisanie zmian występowania cietrzewia w Polsce.

W latach 1982-94 areał populacji cietrzewia zmniejszył się o 45% i w roku 1994 obejmował już tylko 6% terytorium kraju - głównie północno-wschodnie rejony i Wyżynę Małopolską. W tym okresie liczebność zmniejszyła się aż o 73% i tendencja ta niestety utrzymuje się do chwili obecnej.

Główną przyczyną stwierdzonych zmian jest osuszenie i zagospodarowanie bagien, podmokłych łąk i nieużytków w dolinach rzek lub na terenach leśnych. Przeobrażeniom w biotopach towarzyszył wzrost zagęszczenia drapieżników, zwłaszcza lisa i kun, co prowadziło najprawdopodobniej do zwiększenia strat lęgów oraz śmiertelności młodych i dorosłych.